REFERAT SKIEROWANY DO RODZICÓW!!! ALKOHOL I PRZEMOC W RODZINIE

REFERAT SKIEROWANY DO RODZICÓW!!!

ALKOHOL I PRZEMOC W RODZINIE.

Przyznać muszę, że byłem i jestem złodziejem w najgorszym – po ludzku sądząc – wydaniu. Kradnę rodzinie najlepszych ojców i synów. Kościołowi najwierniejsze dzieci. Ojczyźnie najzdolniejszych obywateli. Szkole i nauce najtęższe umysły. Rodzinie ludzkiej najpierwsze jednostki. A jednak cieszę się dotąd wolnością i mianem najlepszego dobroczyńcy ludzkości, przyjaciela człowieka, towarzysza jego radości i smutków.
Ja jestem na świecie największym gangsterem i przywódcą mafii, która codziennie uśmierca miliony, zabierając im wszystko. Włamuję się do kieszeni, domów, serc i rodzin. Tylko ja znam klucze do wszystkich zamków, skarbnic i kas.
Mój gang nie boi się szubienicy, bo mam w swoim gronie przedstawicieli wszystkich warstw społecznych, nie wyłączając sprawujących władzę i wymierzających sprawiedliwość.
Jestem panem, monarchą, władcą. Mnie służą rządy, stawiając na czołowym miejscu w czasie bankietów i przyjęć. W mojej obecności decyduje się o losach świata, życiu i śmierci, ubija interesy… Moje zdanie w każdej sprawie jest ostateczne. Przy mnie ludzie bawią się, tańczą, płaczą, umierają.
Walą się trony jeden po drugim, kurczą imperia, upadają rządy, tylko moje imperium nie kurczy się i nie upada, choć niesie zagładę. Niszczę wszystko i wszystkich. Piękne dzieci, wspaniałą młodzież przemieniam w zbrodniarzy. Zapełniam nimi szpitale i zakłady poprawcze. Bogatych zamieniam w nędzarzy. Zdrowych w chorych. Mądrych w głupich. Kołyski w trumny. Miasta w cmentarze…
Któż mnie nie doświadczył? Któż mnie nie zna? I to dziecko mego przyjaciela pijaka. I ta poniewierana żona. Znają mnie dobrze kapłani, załamując ręce nad owocami wieloletniej pracy. Znają mnie izby wytrzeźwień, sądy, więzienia, ale też i szkoły, dyskoteki.
Teraz nie muszę się już chyba dłużej przedstawiać? Mam nadzieję, że i wy nie zrazicie się do mnie i tylko u mnie szukać będziecie mocy, szczęścia, tak jak szukają miliony. Że i was nie zabraknie w mojej armii, z którą od lat zdobywam … piekło !
Rodzina to wspólnota życia i miłości, doświadczeń i błądzeń, naturalne środowisko o określonej autonomii, przekazie wartości i czasie trwania.

Źle się dzieje kiedy w rodzinie – pierwszej i podstawowej grupie socjalizacyjnej – pojawia się patologia w formie alkoholizmu i przemocy. Rodzina z problemem alkoholowym to taka, w której choćby jedno z rodziców nadużywa alkoholu, jest uzależnione. Przyjmuje się, że w Polsce żyje ok. 700-800 tysięcy osób uzależnionych od alkoholu. W naszym społeczeństwie, uważa się, że alkoholizm to doraźny problem alkoholika. Zapomina się o jego rodzinie, która pełna jest specyficznych komplikacji i konfliktów.

Przemoc domowa zachodzi, kiedy członek rodziny, mąż, żona lub partner próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego partnera, dzieci, rodziców, dziadków, używając przewagi fizycznej, gróźb, szantażu, w celu zranienia moralnie lub fizycznie.
Przemoc domowa charakteryzuje się tym, że:
Jest intencjonalna.  jest zamierzonym działaniem człowieka i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary.
Siły są nierównomierne.
W relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza a sprawca silniejszy.
Narusza prawa i dobra osobiste.
Sprawca wykorzystuje przewagę siły narusza podstawowe prawa ofiary (np. prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku itd.).
Powoduje cierpienie i ból.
Sprawca naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody. Doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony.
Według Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie przemoc domowa to wszelkie incydenty gróźb, przemocy lub nękania (psychologicznego, fizycznego, seksualnego, ekonomicznego lub emocjonalnego) między osobami dorosłymi, którzy żyją w związku partnerskim lub są członkami tej samej rodziny, niezależnie od płci i orientacji seksualnej.

Charakterystyczne dla niej są:

ODWRÓCENIE RÓL – rola rodzica – matki lub ojca w zależności od tego, które z nich jest uzależnione – ulega zmianie, przejawia się zwiększoną liczbą obowiązków spoczywających na rodzicu. Rodzic wykonuje nie tylko swoje obowiązki zawodowe i wychowawcze, ale zmuszony jest też do podejmowania i wykonywania obowiązków współmałżonka, zawsze w sferze wychowawczej i często w sferze zawodowej. Dziecko jest karane i nagradzane zawsze przez tego samego rodzica, może liczyć i polegać tylko na nim. W sytuacji, kiedy oboje rodziców pije, obowiązki związane z wychowaniem, opieką oraz utrzymaniem domu spadają na najstarsze z dzieci. Przestaje być ono dzieckiem i staje się rodzicem często w bardzo młodym wieku.

ZABURZONE POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI – związane jest z nieprawidłowym postrzeganiem siebie jako jednostki. Dziecko alkoholika czuje się gorsze . Nie potrafi radzić sobie ze swoimi problemami. Atmosfera rodziny z problemem alkoholowym jest przepełniona wstydem, poczuciem winy, złością, żalem ale przede wszystkim lękiem. Lękiem związanym nie z „wyjściem na jaw” rodzinnego problemu, ale lękiem związanym z powrotem pijanego ojca czy matki do domu. W rodzinie z problemem alkoholowym postawa rodzicielska, często związana jest z unikaniem lub odtrącaniem dziecka, co w konsekwencji prowadzić może do rozwoju takich cech osobowościowych jak: agresja, kłótliwość, nieposłuszeństwo, trudności w nawiązywaniu więzi uczuciowych. Dziecko nie potrafi działać konsekwentnie, jest zmienne i nieufne. Postawa odtrącająca może spowodować zahamowanie rozwoju uczuć wyższych. Dziecko żyje w ciągłej niepewności, a za cel życiowy nie wybiera rozwoju, ale przetrwanie. Koncentruje się na tym, by nie stracić tego, co ma. Wykazuje trudności w podejmowaniu ryzyka. ŚWIAT POZORÓW – to najpoważniejszy problem rodziny. Każdy z domowników boi się powrotu alkoholika do domu, ale nikt o tym nie mówi. Członkowie rodziny podejmują próby rozmowy z alkoholikiem, które w chwili upojenia są jałowe i bezcelowe. Alkoholik zaprzecza istnieniu problemu, rozwija się system iluzji, obietnic i usprawiedliwień, często słyszy się: „ja nie jestem pijany, jestem po prostu zły”. „Dominującą postawą wszystkich członków rodziny jest zaprzeczanie obecności problemu alkoholowego.

Życie alkoholika toczy się wokół butelki, życie domowników natomiast wokół alkoholika. Zjawisko to nazywane jest zależnością do zachowań alkoholika lub współuzależnieniem (koalkoholizm). Alkoholizm w rodzinie swym zasięgiem obejmuje wszystkich jej członków. O ile dorośli są w stanie sobie poradzić, z tym problemem, o tyle dzieci takiej szansy już nie mają. Koalkoholizm rozumieć można jako zespół cierpień i zaburzeń rodziny alkoholowej. Przejawia się zaburzeniami emocjonalnymi, nerwicami, brakiem pogody ducha i stanami depresyjnymi, myślami samobójczymi i poczuciem niskiej wartości. Niepijący członek rodziny uporczywie koncentruje swoje myśli wokół alkoholika, zastanawia się co będzie gdy przyjdzie on do domu, jednocześnie boi się o jego życie. Osoby współuzależnione skupiają się na pomocy alkoholikowi, nie dostrzegają zamian jakie pojawiają się w nich samych.

Współuzależnienie jest częścią choroby alkoholowej, to cena jaką muszą płacić najbliżsi alkoholika. Życie rodziny alkoholika przepełnione jest stresem, niepewnością, brakiem poczucia bezpieczeństwa, stosowaniem przemocy psychicznej i fizycznej. Rodzina z takim problemem nie czerpie radości z życia, skupia się na obronie przed zagrożeniami. Takie zachowania odbijają się na wszystkich członkach rodziny, pozostawiając największe piętno na dzieciach. W odpowiedzi na takie niebezpieczeństwa w psychice dziecka powstają mechanizmy obronne: zamrożenie uczuć, poczucie osamotnienia, lęk przed odrzuceniem,  poczucie krzywdy.

Ofiarami przemocy w rodzinie są najczęściej kobiety (58%) oraz dzieci do lat 13 (24%). Natomiast sprawcami przemocy są głównie mężczyźni (96%), będący często pod wpływem alkoholu. „Rola sprawcy albo ofiary nie jest związana z płcią. W bliskim związku jedna i druga strona może być atakująca. Mężczyźni mogą być sprawcami przemocy, ale i kobiety mogą stosować przemoc wobec partnera. Przemoc domowa zachodzi, kiedy członek rodziny, mąż, żona lub partner próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego partnera, dzieci, rodziców,  używając przewagi fizycznej, gróźb, szantażu, w celu zranienia moralnie lub fizycznie.
Przemoc domowa charakteryzuje się tym, że:
Jest intencjonalna.  jest zamierzonym działaniem człowieka i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie ofiary.
Siły są nierównomierne.
W relacji jedna ze stron ma przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza a sprawca silniejszy.
Narusza prawa i dobra osobiste.
Sprawca wykorzystuje przewagę siły narusza podstawowe prawa ofiary (np. prawo do nietykalności fizycznej, godności, szacunku itd.).
Powoduje cierpienie i ból.
Sprawca naraża zdrowie i życie ofiary na poważne szkody. Doświadczanie bólu i cierpienia sprawia, że ofiara ma mniejszą zdolność do samoobrony.
Według Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie przemoc domowa to wszelkie incydenty gróźb, przemocy lub nękania (psychologicznego, fizycznego, seksualnego, ekonomicznego lub emocjonalnego) między osobami dorosłymi, którzy żyją w związku partnerskim lub są członkami tej samej rodziny, niezależnie od płci i orientacji seksualnej.

W rodzinach z problemem alkoholowym akty przemocy fizycznej występują dwukrotnie częściej niż w rodzinach wolnych od problemu alkoholowego. Ofiarami przemocy pijanego rodzica częściej są partnerzy, niż dzieci, te są zdecydowanie częściej zaniedbywane. Stosowanie przemocy wobec partnera daje sprawcy efekty nagradzające, które pozwalają na szybkie uzyskanie oczekiwanych rezultatów. Bardzo często przemoc wobec najbliższych ma charakter kompensacji różnego rodzaju braków. Kiedy ofiara, bezpośrednio po akcie przemocy nie okazuje swojego sprzeciwu, sprawca traktuje takie zachowanie jako przyzwolenie na dalszą przemoc. Jeżeli taka sytuacja trwa przez dłuższy okres czasu, pojawia się określona dynamika i cykle przemocy. Przemoc rodzinna, której świadkami są dzieci, destruktywnie wpływa na ich rozwój emocjonalny. Zaburzenia u dzieci przejawiają się w kilku aspektach i dotyczą zarówno psychologicznych, zdrowotnych jak i fizycznych upośledzeń ich zachowania. Zaburzenia emocjonalne związane są zazwyczaj z bardzo niską oceną siebie jako jednostki oraz wszystkich swoich działań. Jednostce towarzyszą lęk, złość oraz objawy depresyjne. Zaburzenia zachowania przybierają postać agresywnych i często okrutnych zachowań wobec ludzi i zwierząt, działaniom jednostki towarzyszą złości, zachowania przestępcze, wagarowanie, i inne trudności wychowawcze. Świadkowie przemocy nie potrafią odnaleźć się w społeczeństwie, wykazują objawy nieprzystosowania społecznego, są niezdolni do empatii. Nie radzą sobie w szkole, bardzo często pojawia się opóźnienie intelektualne jednostki czego konsekwencją mogą być słabe wyniki w nauce. Zaburzenia zdrowia fizycznego cechują się bezsennością, zaburzeniami łaknienia, objawami chorób psychosomatycznych, niedostatecznym rozwojem motoryczno-fizycznym, a nawet występowaniem moczenia nocnego. Dzieci oglądające przemoc pomiędzy rodzicami, nie znają właściwej definicji miłości ani bliskości w związku. Doświadczenia z dzieciństwa rzutują na ich późniejsze życie, składające się przede wszystkim z przemocy rodzinnej i zaburzeń w relacjach z partnerem.

Przyglądanie się przemocy nie wpływa jednakowo na wszystkie dzieci, ich zachowania są związane z wiekiem i płcią. Niemowlęta źle śpią, są nadmiernie rozdrażnione i płaczliwe. Dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym jąkają się, są nieufne i bojaźliwe. Zachowania młodzieży związane są z występowaniem lęków, wycofania i agresji. Zachowania chłopców są bardziej agresywne i nieprzewidywalne, częściej i łatwiej popadają oni w złość, natomiast dziewczynki wykazują silniejsze niż chłopcy formy wycofania się i braku zaufania wobec mężczyzn.

Obniżenie poziomu zaburzeń emocjonalnych, możliwe jest dzięki odizolowaniu sprawcy przemocy od rodziny.

Przygotowała: pedagog i koordynator do spraw bezpieczeństwa Beata Głuch.

Please follow and like us:

Zdjęcie szkoły

Szkoła Podstawowa nr 3 im. Marii Konopnickiej
w Białej Podlaskiej.

Archiwum

Copyright © 2018 Szkoła Podstawowa nr 3 w Białej Podlaskiej
Social media & sharing icons powered by UltimatelySocial