Szkoła Podstawowa nr 3 im. Marii Konopnickiej

101. rocznica powstania 34 Pułku Piechoty Wojska Polskiego


                  34 Pułk Piechoty powstał 7 grudnia 1918 z 2 Pułku Piechoty PSZ (Polnische Wehrmacht) oraz członków POW i ochotników z Podlasia. Już 1 listopada 1918 r. na rozkaz władz wojskowych polskich, do Dęblina przybył, na czele niewielkiego oddziału, mjr Aleksander Jerzy Narbutt-Łuczyński. Zażądał i wyegzekwował on tego samego dnia od komendanta twierdzy – austriackiego mjr. Nemansky’ego wydanie twierdzy w ręce polskie. Wycofujący się w popłochu Austriacy przekazali twierdzę Dęblin ze wszystkimi magazynami i składami wojskowymi. Początkowo pułk przyjął nazwę „4 Pułk Piechoty” (powstał tylko I batalion kpt. Ludwika Bittnera). Z rozkazu Sztabu Generalnego z dnia 7 grudnia 1918 4 Pułk Piechoty został przemianowany na 34 Pułk Piechoty. Mjr Aleksander Łuczyński został zatwierdzony na stanowisku dowódcy pułku. Nowo tworzący się pułk otrzymał, jako kadrę oficerską od Dowództwa Okręgu Generalnego – Lublin 36 oficerów z kursów oficerskich dla oficerów z byłej armii carskiej w Zajezierzu k. Dęblina. Inni oficerowie i podoficerowie rekrutowali się spośród Legionów, a także z armii austriackiej. Mjr Aleksander Łuczyński, aby ułatwić trud organizacyjny, stworzył 15 grudnia batalion etapowy nr 34, przeznaczony do służby garnizonowej i wartowniczej, w Twierdzy Dęblin. Jednocześnie, stworzył 3 półbataliony, o pełnej kadrze oficerskiej (zamierzał je w przyszłości rozwinąć do pełnych etatów). W końcu grudnia DOG Lublin zażądało bezzwłocznego wystawienia przynajmniej jednego pełnego batalionu na potrzeby frontu lwowskiego. Z kadry oficerskiej III półbatalionu oraz z szeregowych pozostałych półbatalionów został zorganizowany naprędce III batalion pod dowództwem kpt. Bębenkowskiego. 31 grudnia III batalion został przetransportowany z Dęblina do Białej Podlaskiej, opuszczonej dopiero przez Niemców. Po kilku dniach pobytu w Białej Podlaskiej został na rozkaz DOG Lublin zawrócony do Dęblina. W międzyczasie I i II półbataliony zostały już uzupełnione przez napływających ochotników. W dniach 7‒14 stycznia 1919 cały Pułk został stopniowo przetransportowany do Białej Podlaskiej, gdzie został włączony do Grupy gen. Listowskiego. W tym okresie Pułk czerpał uzbrojenie i umundurowanie z dęblińskiej twierdzy. Bataliony Pułku wyposażono w karabiny włoskie i austriackie zaś umundurowanie i ekwipunek były poniemieckie. Podczas letniej ofensywy sowieckiej 1920 roku 34 Pułk Piechoty poniósł szczególnie dotkliwie straty głównie pod Jabłonką, lecz po jego odbudowie
w Pabianicach włączony został do działań w ostatnim okresie wojny. Po zakończeniu konfliktu z Rosją Sowiecką 34 PP przez dwa lata stacjonował w pogotowiu wojennym na Litwie Środkowej. Decyzja o powrocie Pułku do Białej Podlaskiej zapadła 26 sierpnia 1922 roku. W drugiej połowie września 1922 roku 34 PP powrócił do Białej Podlaskiej, rozpoczynając tu swą normalną pracę pokojową, którą opuścił ponownie w 1939 roku by bronić Polski przed najazdem hitlerowskich Niemiec.

Zapraszamy do obejrzenia wystawy poświęconej 101. rocznicy powstania 34 Pułku Piechoty Wojska Polskiego.

<

p style=”text-align: center;”>

 

Please follow and like us:

Zdjęcie szkoły

Szkoła Podstawowa nr 3 im. Marii Konopnickiej
w Białej Podlaskiej.

Archiwum

Copyright © 2020 Szkoła Podstawowa nr 3 w Białej Podlaskiej